Welkom! Het kan wél

Ja! Handen in een vuist en gaan met die banaan.

HALLO EN WEES WELKOM! Als je dit leest op 16 mei 2019 betekent het dat je één van de eerste lezers van mijn vernieuwde blog bent. Daar wil ik je sowieso vanuit de grond van mijn hart voor bedanken. Het is namelijk allesbehalve vanzelfsprekend dat je ervoor kiest om jouw tijd te besteden aan het lezen van mijn artikelen. Tijd is één van de meest kostbare onderdelen van ons leven – dus dank je dat je mij jouw tijd toevertrouwd!

Het is best ironisch gezien ik mijn boek ook op dezelfde manier begin zoals ik nu dit artikel start. Ik had namelijk al meerdere keren een opening geschreven, maar elke keer was ik bezig met wat een interessante opening kon zijn, in plaats van wat ik graag zelf wil schrijven. Nu denk ik daar wel aan, want dat zijn de teksten waar ik het beste in ben – recht uit het hart!

Dit artikel is misschien niet wat je verwacht en dat is prima voor mij. Ik wil namelijk niet langer doen wat ik denk dat mensen van mij hopen te zien, maar vooral doen wat ik voel dat goed is. Zodra ik dat doe met volle inzet en passie, zal dat mij namelijk brengen waar ik naartoe wil. Daarnaast vertrouw ik er zelf op dat ik op dit moment ben waar ik moet zijn.

Het is namelijk zo dat ik al langere tijd een serieuze blog wilde lanceren. Het begon als een simpele hobby, (zo begon schrijven sowieso voor mij) maar het groeide uit tot één van mijn grootste passies. Ik hou écht van schrijven. Die liefde kan ik niet meer onder stoelen of banken steken, daarom schreef ik ook een boek.

Voor het boek probeerde ik dus altijd een blog bij te houden naast mijn dagelijkse bezigheden, maar tevergeefs. Het kostte me vaak veel tijd en energie vooral omdat het voor mij als een verplichting voelde. De reden waarom ik het zo ervoer was omdat het voor mijn gevoel nooit perfect was en daarmee dus ook nooit af. Het moest aan allerlei standaarden voldoen omdat ik mezelf had aangepraat dat het zo moest zijn. Daardoor verloor ik mijn eigen stem binnen het schrijven en gaf ik het bloggen elke keer op.

Na het schrijven van mijn boek was het één van mijn doelen om mijn blog een nieuw leven in te blazen. Dit vooral omdat bloggen voor mij een manier is om te blijven schrijven en ik het hartstikke tof vind. Maar ook omdat ik de mogelijkheden zag om de wereld op een laagdrempelige manier kennis met mij te laten maken. Dat was mijn idee.

Maar na de uitgave van mijn boek veranderde mijn leven enorm. Er was belangstelling vanuit hoeken die ik niet had voorzien. Mensen wilde graag kennismaken, wilde koffie drinken en sommige mensen beloofden me gouden bergen. Laat ik voorop stellen dat er vooral veel positieve aandacht was: boekverkopen, interviews, nominaties.

Daarnaast was er ook minder leuke aandacht (wat logisch is) tijdens de uitgave van mijn boek. Niet de soort negatieve aandacht die onwijs zichtbaar is, maar vooral de goedbedoelde adviezen en de stille afgunst. Dit kwam vooral omdat ik met de uitgave van mijn boek uit mijn comfortzone brak en dit was een spiegel voor mensen die dat zelf ook wel wilden maar niet durfden.

Het resultaat was dat mensen met hun goedbedoelde adviezen constant hun angst of overtuigingen op mij projecteerde. ‘Wat ga je hierna doen? Met schrijven kun je niks verdienen, toch?’ ‘Bloggen? Dat is toch allang dood!’ Mensen hebben zo de overtuiging aangenomen dat het maar voor een selectief groepje mensen is weggelegd om met creativiteit geld te verdienen, dat ze dit ook constant uitspreken.

Op dat moment was ik vatbaarder voordat soort meningen dan nu en vergat ik mijn onderscheidend vermogen. Het resultaat was dat ik die projecties ging kopiëren op mijn eigen harde schijf en ervan overtuigd raakte dat ik inderdaad niet kon leven van schrijven.

Nieuw bedrijf

Ik stapte enorm snel over de uitgave van mijn boek heen, want tsja – wat was daar nou bijzonder aan? In een sneltreinvaart richtte ik een nieuw bedrijf op. Ik zag een mogelijkheid en een markt waar altijd wel hulp nodig zou zijn. Plus, ik zou een maatschappelijke bijdrage kunnen leveren (niet realiserende dat ik dat allang deed).

In de maanden die volgde was ik dus vooral met dit bedrijf bezig en zag ik mijn boek als een vanzelfsprekendheid. Ik liet mezelf vooral veel adviseren over hoe ik van alles moest doen, terwijl al die adviezen mij in eerste instantie zo onzeker hadden gemaakt over mijn eigen dromen en ambitieus. Vicieuze cirkel, much?

Ik leerde overigens veel hoor, over ondernemen, netwerken maar ik bouwde vooral enorm aan mijn eigen zelfvertrouwen. Het bedrijf dat ik opzette – New Vibes – richtte zich vooral op het adviseren bij communicatievraagstukken tussen maatschappelijke dienstverleners en jongeren.

Op papier vind ik het nog steeds een tof concept, maar in de zorg is veel bureaucratie dat voor vernieuwers enorm veel roet in het eten gooit. Laat ik het zo zeggen: je moet er een lange adem voor hebben en enorm veel weerstand kunnen verwerken. En dat had ik er na opnieuw een urenlange kennismaking zonder concrete vervolgactie niet meer voor over.

Ik geloof er zelf in dat je met alles wat je doet ergens weerstand tegenkomt. Als je een boek schrijft maak je lange nachten met het herschrijven van de kleine details, wanneer je een blog start heb je misschien ergens een technisch mankement wat je de wereld uit moet helpen en ga zo maar door. Het ding is alleen wel: wanneer je voelt dat iets jouw ding is – ben je bereid om door die weerstand heen te gaan.

Wat betreft mijn nieuwe bedrijf was ik dat niet. Omdat dat voor mij niet de manier was om een positieve impact te maken. Ik kan dat namelijk op zóveel andere manieren, waar ik wel bereid ben om door de weerstand te gaan en ook nog eens energie krijg wanneer ik dat doe omdat het mij een stapje dichterbij mijn doel brengt.

Het kan wel. Punt uit.

Daarom besloot ik het roer opnieuw om te gooien en op een andere manier verder te gaan. Ik kwam heel goed tot het besef hoe trots ik ben op mijn boek en hoe ik daar nog veel meer aandacht aan wil geven als dat ik in eerste instantie heb gedaan. Vanaf nu is SAY NIK. de creatieve broedplaats voor alle projecten die in teken staan van een bewustere wereld.

Denk aan mijn boek, aan mijn blog maar ook aan mijn gastlessen, workshops en masterclasses op het gebied van persoonlijke groei. Daarnaast doe ik nog steeds mijn opdrachten als communicatiestrateeg omdat ook communicatie een passie van mij is waar ik graag mee bezig ben.

Ik heb mijn missie gevonden en dat is een bijdrage leveren aan het verhogen van het collectieve bewustzijn. Want als we optimaal aan onszelf werken en daarmee ons zelfbewustzijn en geluk verhogen – kunnen we dit geluk op den duur delen met anderen en ons samen inzetten voor een betere wereld.

Dus, ik heet je van harte welkom op mijn blog en hoop je te mogen informeren, entertainen én inspireren met de content die ik maak en de persoon die ik ben. Ik ben er klaar voor. Let’s do this.

Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *