Over onproductief, lui zijn en dutjes doen – het is belangrijk

Van mezelf durf ik te zeggen dat ik een ambitieus persoon ben. Altijd al geweest. Mijn plannen reiken verder dan de sterren en daar durf ik vol trots voor uit te komen. Er is wat mij betreft ook niks mis met ambitieus zijn, als je jezelf maar niet kwijtraakt in je plannen. In de afgelopen maanden heeft ambities hebben en uitvoeren echter een hele andere betekenis gekregen voor mij.

Dat ik een burn-out heb gehad is geen geheim meer. Mocht je nieuw zijn bij deze blogpost en denken huh, daar wil ik meer over weten. Check dan vooral deze pagina om er meer over te lezen. Door die burn-out leerde ik ook de keerzijde van ambities, hard werken en prestatiedrang kennen.

Het is geen formule

Hard werken + prestatiedrang + ambitie = succes. Dit is niet zo. Ik heb het zelf op de ‘harde’ manier ondervonden. Ambitie hebben staat helemaal los van hard werken of jezelf moeten bewijzen. Je kan ook vanuit een plek van rust en kalmte je dromen en doelen waarmaken. Daarvoor hoef je echt niet te knallen, rammen, douwen, trekken, duwen, springen en alles wat daarbij hoort. Je kan op een kalme manier alsnog al je dromen en wensen in vervulling zien gaan.

Daarnaast: succes is wat mij betreft niks waard als je er niet van kan genieten. Als je niet met volle trots een prijs in handen kan nemen, als je niet kan dansen terwijl een factuur betaald wordt of als je nooit een gevoel van tevreden- en dankbaarheid hebt. Je zou denken dat ik na die burn-out meteen beter wist, maar dit was alsnog een behoorlijk proces.

Ik gaf mijn boek uit, vierde de verkopen en alle dingen die op me afkwamen, maar was ontevreden. Ik had het gevoel dat ik me alsnog moest bewijzen. Ik werd genomineerd voor prijzen, won prijzen en wilde maar doordrukken. Stond niet stil bij het feit dat ik moest genieten van alles wat op me afkwam.

Diepere lagen

Het resultaat was dat ik dus eigenlijk constant in mijn eigen staart beet. Ik wist echter wel dat ik meer rust moest bewaren, eerder moest stoppen, grenzen moest aangeven, aan self care moest doen en minder perfectionistisch mocht zijn. Maar ik had mijn werk op diepere lagen nog niet voltooid – of althans ook daadwerkelijk doorgevoerd in mijn gedrag.

Er lagen nog steeds overtuigingen in mijn onderbewustzijn waardoor ik het gevoel had constant te moeten overtuigen. Hierdoor ging ik me vergelijken met anderen en stond ik mezelf pas toe te ontvangen als ik genoeg bereikt had. Dus ik trok wel geld aan, maar het was minimaal en kostte enorm veel moeite. Het werk dat ik leverde gaf me geen energie, het kostte me energie.

Uiteindelijk kwam ik op een punt dat ondernemen me niet meer blij maakte. Ik zocht naar banen in loondienst en dacht erover na om te gaan studeren. Ik zat ook midden in het switchen van mijn diensten om dingen te doen die ik écht leuk vond. Dus de focus op het laten groeien van mijn (online) platform en inkomsten, met daarnaast het spreken en trainen.

Ik besloot me volledig over te geven aan de flow en hoe alles op mijn pad zou komen. Grappig: de eerste week na die overgave kreeg ik een gigantische opdracht die me help om een hele tijd vooruit te komen. Vanaf dat moment probeerde ik elke keer als ik harder wilde te trekken, meer achterover te leunen.

Achterover leunen

Niet achterover leunen als in letterlijk achterover leunen, maar gewoon door op tijd mijn rust te nemen (vooral mentaal) – en echt te genieten van het moment. Ik doe wat ik moet doen. Ik sta er. Maar ik ben geen constant innerlijke dialoog aan het voeren dat ik ‘meer’ moet doen, want ik ben genoeg.

Ik neem overdag dutjes, als ik voel dat mijn lichaam daar behoefte aan heeft. Soms ben ik zelfs een heel weekend aan het soezen in mijn bed. Af en toe – terwijl ik eerst door zou pushen – ben ik heerlijk aan het vervelen en lekker onproductief aan het zijn. Die buien omarm ik volledig.

Die buien zijn namelijk héél goed om jezelf de ruimte te geven om op te laden, nieuwe ideeën te vergaren en nieuwe mogelijkheden te zien. Zeker als je bijvoorbeeld al te lang achter je laptop zit en je je eigenlijk ontspanning nodig hebt. Deze blog staat niet per se vol met praktische tips, maar ik wil dit wel meegeven.

Ik wil dat je weet dat er een tegengeluid is op het alsmaar presteren, bezig zijn en productief zijn. Ik denk dat vervelen, in een meh-bui zijn en dutjes doen de meest productieve tijdbesteding is wanneer je die buien accepteert en omarmt. Daarna kun je er namelijk weer veel beter voor gaan.

Je hebt rust nodig

De reden dat veel mensen die bezig zijn met persoonlijke ontwikkeling schommelen in hun buien van euforisch, naar kl*te, is omdat zij veel te veel lading leggen op het altijd maar goed voelen. Dat kan niet, en dat zou ook niet moeten hoeven. Als je mijn visie op het accepteren wilt weten, check dan zeker deze blog. In deze blog praat ik over de werkelijke betekenis van geluk, die ook inhoudt, dat je niet altijd blij kan zijn.

Hoe makkelijker je kan accepteren wat zich aandient, hoe sneller je ergens uitkomt. Waarom? Omdat het niet weg hoeft. En als het niet weg hoeft, beweegt het zich vanzelf voort. Welke emotie of bui je op dat moment ook voelt. Dus wees alsjeblieft onproductief, neem momenten om smilies op je tenen te tekenen, gooi propjes tegen het plafond, rol over de grond heen en neem vooral de tijd om je te ontspannen.

Heb jij ook wel eens een heerlijke onproductieve bui? Niks mis mee, alleen maar goed! Laat je niet verplichten tot altijd maar bezig moeten zijn. Dat is een reactie vanuit angst – bang om rust te nemen. Je staat niet stil door rust te nemen of te genieten van een meh-bui. Deze momenten heb je nodig om op te laden.

Delen:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Instagram

2   37
13   70
2   54
16   60
13   78