Een week vol cruciale inzichten

Het is inmiddels acht maanden geleden dat ik als zelfstandig ondernemer begon en uit loondienst vertrok. Omdat acht mijn persoonlijke groeigetal is, lijkt het wel alsof het universum weer alles samen laat vallen. Ik heb namelijk de afgelopen week zoveel inzichten opgedaan dat het tijd werd om eens eerlijk te reflecteren op de afgelopen maanden.

Een heel belangrijk inzicht waar mijn week mee begon, deed ik op tijdens de KvK Startersdag waar ik tijdens een live sessie naast Charlotte van ’t Wout aan tafel mocht plaatsnemen. Tijdens de sessie ging het over klanten vinden. De eerste tip die Charlotte meegaf was dat ondernemen vooral één grote personal development game was. Ik had de tip wel vaker gehoord, maar op de één of andere manier drong de betekenis hiervan vorige week pas goed tot me door.

Bewijsdrang & lessen leren

Ondernemen had voor mij tot iets langer dan een jaar geleden namelijk een hele andere betekenis. Ondernemen was voor mij een manier om mijn bewijsdrang naar de wereld te uiten. Toen ik stopte met school wilde ik me meteen in ondernemen storten en was ik haastig op zoek naar manieren om mensen te laten zien dat ik wél goed bezig was. Deze intentie is natuurlijk compleet misplaatst – heeft mij trouwens wel de nodige lessen geleerd, dus absoluut niet nutteloos – maar heeft mij toen wel laten zien dat dit niet de manier is om te ondernemen.

De lessen die ik leerde door te ondernemen op basis van de onjuiste intentie bewijzen echter maar wel dat ondernemen écht een personal development game is. Uiteindelijk was mijn bedrijf niet voor succes weggelegd op dat bewuste moment dus ik besloot ermee te stoppen. Het werd tijd om eerst de focus op mezelf te leggen.

Innerlijke groei

Nadat ik deze innerlijke groei doormaakte kwam voor mij wel terug dat ondernemen wel iets is waar ik heel gelukkig van word. Ik besloot daarom net voor de uitgave van mijn boek volledig als zelfstandig ondernemer verder te gaan en hakte de knoop door om uit loondienst weg te gaan, want daar werd ik niet langer gelukkig van.

Ik moet eerlijk toegeven dat toen ik stopte in loondienst, ik totaal geen idee had hoe ik precies verder zou gaan. Ik had zeker ideeën die ik kon koppelen aan interessante verdienmodellen, maar dat was het allemaal nét niet. Daarom besloot ik een sprong in het diepe te wagen en eens niet met een voorbedacht plan aan de slag te gaan – maar gewoon eens te zien wat het leven zou brengen. Natuurlijk nam dat financiële risico’s met zich mee, maar ik had genoeg vertrouwen dat zich dat vanzelf op zou lossen en dat gebeurde ook.

New Vibes

In november kwam ik op het idee voor New Vibes. Door de jaren heen heb ik al eerder opdrachten gedaan die te maken hadden met marketing en communicatie, en die voorliefde voor communicatie en conceptontwikkeling kwamen voor mij elke keer wee terug in de ideeën die ik had. Na dit besef keek ik naar het soort opdrachten die ik deed, zowel als betaalde opdracht of vrijwilliger. Er kwamen vooral drie stromen uit: organisaties helpen met jongeren te betrekken, starters én gevestigde ondernemers helpen met hun communicatie-uitingen te vernieuwen of volledig vanaf de start in te richten.

Op dat moment wilde ik een keuze maken tussen deze stromen. Ga ik mij richten op jongerencommunicatie of ga ik starters helpen met het inrichten van hun bedrijf of gevestigde ondernemers helpen met een frisse vibe door hun communicatie te halen? Met het vinden van iets wat aansluit op bij mijn eigen missie is het heel belangrijk dat het bijdraagt aan maatschappelijke ontwikkelingen.

Daarom besloot ik te kiezen voor het helpen van maatschappelijk dienstverlenende organisaties om hen te helpen om jongeren te betrekken. Vanuit maatschappelijk oogpunt is dat nog steeds een idee waar ik enorm achtersta. Ik wil voorkomen dat de generaties na mij moeten ervaren waar mijn eigen generaties en die voor mij tegenaan moesten lopen in zowel de zorg, op school en op de werkvloer.

Kiezen voor deze doelgroep bood voor mijn idee ook een bepaalde vorm van zekerheid om er in de zorg altijd genoeg werk is. Ondanks dat dit een aangenomen overtuiging is werd ik hier zelf ook wel in bevestigd toen ik zag hoeveel verbeteringen er nodig zijn om tot een constructief zorgsysteem te komen. Ik had al eerder bij deze organisaties rondgelopen dus ik kon ook wel een beetje inschatten dat een hoop bureaucratie veel goede plannen de kop kosten – maar toch was ik ervan overtuigd dat ik het verschil kon maken

Uitdaging

Door het campagnevoeren voor de Jonge 100 schoven mijn plannen voor New Vibes in de decembermaand een beetje aan de kant, maar uiteindelijk hield dit natuurlijk ook op. Hierdoor had ik tijd om de plannen voor New Vibes uit te werken zodat ik het idee goed kon positioneren en daarmee een sterk aanbod kon creëren dat écht waarde zou bieden. Een uitdaging waar ik mezelf op verkeken had.

Niet om het feit dat ik geen goede ideeën had, maar ik had er juist te veel. Er is zoveel aan vernieuwing toe. Ik liep daarbij ook nog eens tegen mijn eigen kaders aan die aandacht nodig hadden om te transformeren en daar ben ik nu enorm blij om – blijkbaar had ik deze ontwikkeling nog nodig om mezelf nog beter te leren kennen.

Ondertussen bleef de verkoop van mijn boek ook gewoon doorlopen en moest ik mijn aandacht verdelen over te veel dingen. Het netwerken en in gesprek aan met organisaties kostte de nodige investering van tijd, maar ook energie. Ik vind netwerken niet erg – maar het begon me steeds meer op te vallen dat er in de zorg vooral veel gepraat wordt, maar weinig gezegd.

Uitvoering

Ondanks dat er enthousiast op mijn ideeën werd gereageerd viel het me op dat het enorm veel moeite kost om een goed idee er doorheen te krijgen. Of organisaties blijven vooral hangen in het eindeloos oriënteren en als ideeën er wel doorheen komen kost het nog eeuwige moeite om het tot uitvoering te brengen.

Ik snap heel goed dat sommige processen tijd nodig hebben maar er is vanuit mijn perspectief een heel groot verschil tussen gezond geduld of een stroperige energie. Het in gang zetten van verandering heeft namelijk ook een bepaalde actie nodig, die ik constant miste.

Mijn cruciale verandering van perceptie nam zich aan na een afspraak van afgelopen week. Het was een grote organisatie, met absoluut de middelen om mij aan het werk te zetten – maar anderhalf uur was zo gevuld zonder een concrete afwikkeling. Ik had een aantal tips gegeven, het was duidelijk dat ik kon helpen, maar alsnog kwam er geen concreet aanbod in hoe we verder konden.

Normaal durfde ik mijn aanbod niet aan te bieden, maar dat durf ik inmiddels wel en deed ik ook omdat ik geen vooruitgang vanuit de andere kant merkte. Maar ook de weerstand die ik toen voelde, met alle moeite die ik daarvoor zou moeten doen; op dat moment begon ik me af te vragen of ik hier wel zin in had.

Ik voel een enorme dienstbaarheid naar de wereld en wil me hier volledig voor inzetten – maar het enige wat ik daarvoor terug wil zien is dat mijn energie niet opgaat aan een hoop geneuzel in de ruimte. Ik werd geconfronteerd met mezelf en moest mezelf bedenken of dit dé manier is hoe ik jonge mensen wil helpen.

Inspireren

De reden dat ik er voor had gekozen om organisaties te helpen was vooral omdat ik mezelf onbewust had wijsgemaakt dat jongeren moeilijk te interesseren zijn voor persoonlijke ontwikkeling. Deels is dat gewoon waar, maar waar ik totaal niet over na had gedacht was het feit dat alleen al het delen van mijn verhaal voldoende kan zijn om een jong iemand te inspireren.

Dat is namelijk iets waar ik na een gastles van afgelopen week achter kwam. Ik besloot alleen mijn eigen verhaal te delen, met een aantal aanvullende tips en dat werkte zo goed. Ik kreeg zoveel positieve input van deze groep terug en zag ook meteen hoe mijn verhaal eraan bijdroeg dat zij zelf ook een aantal keuzes gingen maken.

Uiteindelijk is dit voor mij ook volkomen logisch. Op dat moment was ik namelijk het rolmodel waar ik zelf naar opkeek toen ik nog jonger was. Ik heb trouwens nu ook gewoon nog rolmodellen hoor, waar ik dagelijks mijn inspiratie uit put. En die rolmodellen die ik heb, inspireren mij vooral gewoon omdat ze moeiteloos zichzelf zijn. Precies wat ik zelf ook wil.

Ik realiseerde me dat deze manier van jongeren helpen veel duurzamer is dan mij volledig te storten op organisaties. Op deze manier is het namelijk iets wat mij heel veel energie geeft én meteen inspireert tot actie. Door simpelweg mezelf te zijn help ik andere jongeren dat ook te doen. Hoe geweldig is dat?!

Op deze manier kan ik hopelijk voorkomen dat zij ooit in situaties terechtkomen waar ik in terecht kwam en als zij daar wel in terechtkomen kan ik er zijn door hun te steunen. Dat heeft uiteindelijk zoveel meer waarde dan het werk achter de schermen.

Het is voor mij tijd als ik volledig wil inspireren door mezelf te zijn, ook niet meer bang ben wat anderen daar mogelijk van kunnen denken. Ik heb lang veel kennis en wijsheid voor mezelf gehouden, puur omdat ik bang was dat mensen zouden denken: wat heeft zij nou te vertellen?

Mijn boek was natuurlijk een goede manier om mijn ervaringen te delen, maar vanaf dat moment kreeg ik ook de angst om in deze zichtbaarheid door te pakken. Het hele proces wat ik hierboven heb beschreven is het resultaat van die angst. Maar het geeft iet, want ik had het nodig.

Nieuwe vorm

Daarom gaan er nu een aantal veranderingen komen waar ik enorm gelukkig van word. Met het maken van deze keuze kan ik namelijk enorm bij mijn eigen essentie blijven, waardoor er meer aandacht gaat komen voor mijn blog, mijn boek én New Vibes – maar dan op een manier waarop ik er energie van krijg.

New Vibes blijft bestaan maar dan voor een andere doelgroep. Ik ga me nu focussen op ZZP’ers en het mkb om deze groepen te helpen met het opzetten van betekenisvolle communicatie voor duurzame klantrelaties. Mijn bedrijf zal volledig gefocust zijn op het verduurzamen van communicatiekanalen doormiddel van storytelling, conceptontwikkeling, personal branding, social media en klantenbinding.

En wat betreft mijn dienstbaarheid om jongeren te helpen, daarvoor hoef ik alleen maar moeiteloos mijn eigen pad te blijven bewandelen.

Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *