De Business Ontdekkingsreiziger #1 – wat als de vorm niet past?

Met mijn rubriek de Business Ontdekkingsreiziger ga ik op zoek naar een carrière die écht bij mij past. Ik ben inmiddels vier jaar ondernemer en heb veel ervaring in allerlei verschillende vakgebieden opgedaan. What makes me tick? Waarvan maakt mijn hart een sprongetje en wat heb ik nodig om daarachter te komen? Volg mijn avonturen als vierentwintigjarige business ontdekkingsreiziger.

In 2016 ontdekte ik voor het eerst de term multi-passionate. Oftewel: iemand met meerdere passies. Ik kon me direct identificeren met alle kenmerken die werden genoemd. Snel verveeld, altijd op zoek naar prikkels en iemand met veel interesses. Tegelijkertijd voelde ik me ook direct aangetrokken tot de kanttekening: zeggen dat je een meerdere passies hebt kan ook een verhulling zijn om door te pakken met één ding. Deed ik ook. Ik merkte namelijk dat ik iets opstartte en het vervolgens liet gaan om me weer op iets anders te focussen. Vooral omdat ik dat doorpakken heel eng vond en dat loopt nog steeds als een rode draad door mijn business heen.

Mijn persoonlijke ontdekkingsreis

Daarom ben ik deze rubriek gestart. Om te schrijven over mijn ontdekkingsreis in het grote landschap van ondernemen. Omdat ik merk dat schrijven mij altijd heel veel moed, kracht en inspiratie heeft gegeven. Omdat ik weet dat als ik het niet doe, ik te veel in mijn hoofd schiet. Dat merk ik nu ook. Het is twee jaar geleden dat ik voor het laatst een boek uitgaf en sindsdien ben ik wel begonnen met manuscripten – maar heb ik ze nooit afgemaakt. Dat geeft ook niet, ik neem het mezelf niet kwalijk.

Maar in schrijven zit mijn vuur. Mijn kracht. Mijn levenslust. Ik vind er alles wat ik nodig heb om de beste versie van mezelf te zijn en mijn hart klopt bijna uit mijn borstkas van het idee dat ik ooit met mijn boeken de wereld verover. Dat is wat schrijven en creativiteit in de vorm van muziek, spreken en creëren met mij doet. En toch heb ik er lang afstand van genomen.

Grote paniek

Toen er een wereldwijde pandemie uitbrak, was er paniek. Grote paniek. Iedereen voelde het. Ik voelde het direct naar mijn leeggelopen agenda toestromen, want een lege agenda betekende ook geen omzet. Geen omzet betekende geen geld. Ik had wel een kleine buffer, met de nadruk op heel klein. Het was niet genoeg om maanden vooruit te komen – maar ik kon door mijn liefde voor marketing en communicatie wel na drie maanden een nieuwe inkomstenstroom opbouwen. Dat lukte.

Ik bleef dus schrijven (teksten voor mkb’ers), maar het was toch anders. Schrijven voor zakelijke teksten is vooral veel voorbereiden en strategisch nadenken. Iets wat ik goed kan en graag doe. Maar creatief schrijven, dus schrijven zonder de rauwe randjes los te laten maar juist te behouden of te benadrukken – dat vereist een compleet andere inspanning. Daarvoor mag je je ziel blootgeven en dat is iets wat ik eventjes niet meer wilde doen. Want je ziel blootgeven voelt ook heel kwetsbaar. En eng. Bang dat mensen daar met grote schoenen overheen trappen en jouw ziel in stukjes opbreekt en achterblijft.

Maar dat is wel mijn uitlaatklep. Mijn uitingsvorm. En over die uiting en vorm, daar wil ik het met je over hebben.

Twee kanten

Ik heb eigenlijk twee kanten. Er is een kant van mij die zeer strategisch onderlegt is. Een kant die zo direct nieuwe mogelijkheden, strategieën en opties ziet, bekijkt en ontwikkelt. Die kan is uitermate geschikt voor mijn werk als merkstrateeg, want ik durf zeker te zeggen dat ik wel weet hoe ik dat aan moet pakken. Tegelijkertijd is er ook een andere kant van mij. Een kant die niet direct actie onderneemt, maar juist achterover leunt en alles vanuit het uilennest gade slaat. Mijn creatieve kant. De creatieve kant die haast naar het filosofische neigt. Die kant van mij, die roept om creatieve uitspattingen, hele dagen lummelen, creëren zonder einddoel in gedachten.

Ik heb die twee kanten lang in een mal proberen te duwen. Kon de balans niet goed vinden. Ik liet vooral mijn strategische kant overheersen en vond dat wel prima. Ik vroeg mezelf ook vaak af – waarom is dit niet genoeg? Omdat het me niet vervult. Omdat het niet is waarvan mijn ziel danst, ook al is het een belangrijk onderdeel (en misschien ook onmisbaar deel) van mij. Het mag er zijn, maar nooit zonder de creatieve filosoof in mij. Als ik die twee kanten van mezelf naast elkaar leg, realiseer ik me ook dat ze elkaar niet uitsluiten maar juist aanvullen.

Zonder creativiteit zou ik geen strategieën kunnen bedenken of tot uitvoering brengen.

Zonder actie zou mijn creativiteit altijd verborgen blijven van de wereld.

Ik kan een heel lijstje aanvullen, maar dat hoeft nu niet. Het gaat om het punt dat ik wil maken. De vorm die ik mezelf wil aanmeten past niet meer. Omdat het niet mijn vorm is. Ik hoef geen mal te creëren om in te passen. De vorm ontstaat vanzelf. Tijd om dit te laten gebeuren.

Over Nikki (1997)

Ik ben schrijver, spreker, strateeg en vooral bewonderaar van het leven. Altijd op zoek naar het waarom, om dieper te graven en tot de essentie te komen. In 2018 publiceerde ik mijn eerste boek De wijze lessen van een twintiger. Met als missie een waardevolle bijdrage leveren aan een mensgerichte samenleving, spreek ik veel over persoonlijke ontwikkeling en sociale innovatie. Thema’s die onmisbaar zijn in dat proces, naar mijn idee. Met mijn strategische brein ondersteun ik mkb’ers om te groeien door middel van marketing en communicatie.

Geef een antwoord